Drugi obiekt olimpijski, łatwy do pomylenia z pierwszym
Whistler gościło w 2010 roku dwa bardzo różne zestawy sportów olimpijskich, w dwóch różnych miejscach, a Whistler Sliding Centre jest często mylone z tym drugim. Ta strona dotyczy toru na górze Blackcomb, gdzie rozgrywano bobslej, saneczkarstwo i skeleton — alpejskie sporty zjazdowe na sztucznym lodzie, na stromym, krętym betonowym torze.
To nie jest Whistler Olympic Park w Callaghan Valley, gdzie odbywały się konkurencje narciarstwa biegowego — biegi narciarskie, biathlon i skoki narciarskie. Jeśli interesuje Cię narciarstwo biegowe lub sieć tras Olympic Park, to osobny obiekt z własną stroną; ta pozostaje przy torze bobslejowym, saneczkarskim i skeletonowym.
Oba obiekty łączą Igrzyska i pasmo górskie, i niewiele więcej. Leżą w różnych dolinach, zostały zbudowane dla różnych sportów i dziś prowadzą różne programy dla zwiedzających. Rozróżnienie ich ma większe znaczenie, niż mogłoby się wydawać, ponieważ odwiedzający, który planuje czas oczekując jednego miejsca, a jedzie do drugiego, traci część krótkiego dnia w Whistler zupełnie niepotrzebnie.
Zbudowane na 2010 rok, i nigdy tak naprawdę nie przestało działać
Whistler Sliding Centre zostało zbudowane specjalnie na Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Vancouver w 2010 roku, na dolnym zboczu Blackcomb nad Whistler Village. Podczas Igrzysk odbywały się tu zawody w bobslejach, saneczkarstwie i skeletonie — trzech pokrewnych, lecz odrębnych sportach, w których zawodnik lub sanki zjeżdżają tym samym oblodzonym torem, głową w dół, nogami do przodu lub sterując bobslejem, w zależności od dyscypliny.
Tym, co wyróżnia ten obiekt spośród wielu innych olimpijskich inwestycji, jest fakt, że nie ucichł po rozdaniu medali. Pozostał aktywnym, obsadzonym personelem, utrzymywanym torem zjazdowym, wykorzystywanym do treningów reprezentacji narodowych, zawodów międzynarodowych oraz — co przyciąga większość odwiedzających na górę — publicznych przejazdów. Pełniejszy obraz tego, jak radzą sobie obiekty z 2010 roku w całej dolinie, w tym ten, znajdziesz w tym przewodniku po olimpijskim dziedzictwie Whistler dzisiaj.
Sporty: bobslej, saneczkarstwo i skeleton w prostych słowach
Wszystkie trzy sporty korzystają z tego samego toru, ale nie są tym samym doświadczeniem, i warto poznać różnicę, zanim zdecydujesz się oglądać czy jechać.
Bobslej to sanki obsadzone załogą — zwykle dwu- lub czteroosobową — sterowane przez pilota, z hamulcowym z tyłu. To sport, wokół którego zbudowana jest większość publicznych programów, ponieważ profesjonalny pilot może zabrać płacącego gościa na prawdziwy przejazd.
Skeleton jest indywidualny: jeden zawodnik leży twarzą w dół na małych sankach i steruje, przenosząc ciężar ciała, zjeżdżając głową naprzód tym samym lodem. Wygląda, i jest, bardziej ekstremalny, niż brzmi, i jest drugim sportem powszechnie oferowanym jako publiczne doświadczenie w tym obiekcie.
Saneczkarstwo to trzecia dyscyplina — zawodnicy jadą nogami do przodu, leżąc na plecach, i jest tu w dużej mierze dyscypliną zawodową i treningową, a nie produktem dla publiczności. Jeśli zależy Ci na zobaczeniu jej w akcji, publiczne strefy widokowe obiektu są sposobem, by to zrobić, nie rezerwacja.
Ponieważ nazwy i formaty zmieniają się sezon do sezonu, traktuj powyższe jako przewodnik po tym, czym jest każdy sport, a nie obietnicę dokładnie tego, co będzie dostępne podczas Twojej wizyty.
Samodzielna jazda: na czym naprawdę polegają publiczne przejazdy bobslejem i skeletonem
To powód, dla którego większość odwiedzających umieszcza Whistler Sliding Centre na swojej liście: szansa zjazdu prawdziwym olimpijskim torem lodowym, z prawdziwą prędkością, prawdziwym bobslejem lub na prawdziwych sankach skeletonowych, zwykle w parze z profesjonalnym pilotem lub hamulcowym, który odpowiada za sterowanie. To krótkie, intensywne doświadczenie, a nie długa aktywność — większość czasu spędzonego na miejscu to odprawa, przygotowanie sprzętu i oczekiwanie, a sam zjazd trwa wyraźnie mniej niż minutę.
Ponieważ założeniem tej strony jest celowe unikanie wymyślania liczb, które zmieniają się sezon do sezonu i operator do operatora, oto co warto sprawdzić przed rezerwacją, zamiast czego zakładać:
| Sprawdź to przed rezerwacją | Dlaczego to ważne |
|---|---|
| Aktualna cena za bobslej i za skeleton | Oba doświadczenia są wyceniane i zorganizowane inaczej, a obie ceny zmieniają się co roku |
| Minimalny wiek i limity wagowe | Sporty zjazdowe mają realne ograniczenia fizyczne; rodziny powinny to potwierdzić, zanim obiecają dzieciom przejazd |
| Czy sezonowy program publiczny działa | Warunki lodowe, obsada i harmonogram zawodów mogą wstrzymać publiczne przejazdy bez zapowiedzi |
| Co jest wliczone — kask, kombinezon, liczba zjazdów, zdjęcia | Pakiety różnią się i łatwo je źle ocenić z pamięci lub z drugiej ręki |
| Dokładny punkt zbiórki i godzina przybycia | Własna strona i linia telefoniczna obiektu są bardziej wiarygodne niż ogólny przewodnik podróżniczy w sprawie zmian tego samego dnia |
Jeśli konkretna, aktualna, gotowa do rezerwacji odpowiedź ma znaczenie dla Twojej podróży, uzyskaj ją bezpośrednio z Whistler Sliding Centre, a nie ze źródła pośredniego — ceny, godziny otwarcia, a nawet to, które sporty są dostępne dla publiczności w danym tygodniu, to rodzaj szczegółu, który dezaktualizuje się z zimy na zimę.
Oglądanie bez jazdy
Nie każdy odwiedzający chce sam zjechać torem, a Sliding Centre wcale tego nie wymaga. Ogólnodostępne strefy widokowe pozwalają obserwować treningi, zawody lub trwające sesje publiczne, co czyni to łatwym, w dużej mierze bezpłatnym przystankiem, który można dodać do porannego zwiedzania strony Blackcomb, nawet jeśli nie planujesz rezerwować przejazdu. To dobra opcja dla rodzin podróżujących z młodszymi dziećmi, które nie spełniają limitów wiekowych, lub dla każdego, kto chce doświadczenia olimpijskiego obiektu bez adrenaliny.
Obserwowanie ekipy bobslejowej lub zawodnika skeletonu przyspieszającego na zakrętach toru daje znacznie lepsze wyobrażenie o prędkości i sile tego sportu niż zdjęcia, a kosztuje jedynie dotarcie na miejsce.
Dojazd z wioski
Whistler Sliding Centre leży na górze Blackcomb, do którego dociera się drogą dojazdową Blackcomb Way, krótkim odcinkiem od Whistler Village — na tyle blisko, że łatwo połączyć go z innymi atrakcjami po tej stronie kurortu, zamiast traktować jako osobną wycieczkę. Większość odwiedzających przyjeżdża samochodem lub taksówką; jeśli podróżujesz bez samochodu, sprawdź aktualne opcje wahadłowe lub transportu publicznego bezpośrednio u operatora, ponieważ lokalne trasy komunikacyjne się zmieniają, a ta strona nie zgaduje harmonogramu.
Ponieważ to zaledwie kilka minut od centrum wioski, naturalnie łączy się z szerszym poznawaniem Whistler i Blackcomb, zamiast wymagać własnego dedykowanego dnia. Odwiedzający łączący pierwsze wrażenie z kurortu z szerszą górą często wpisują go w plan podróży obok gondoli PEAK 2 PEAK lub lotu widokowego — na przykład za pomocą lotu widokowego helikopterem the Summit Helicopter Tour, dzięki przelotowi helikopterem nad Blackcomb i okolicznymi szczytami, który daje lotnicze wyobrażenie o tym, jak tor leży na górze — trudne do uzyskania z ziemi.
Podróżni przyjeżdżający na dzień z Vancouver czasem wpisują to w dłuższą pętlę, taką jak jednodniowa wycieczka z Vancouver do Whistler z przejazdem gondolą PEAK 2 PEAK, lub jednodniowa wycieczka Sea to Sky Gondola i Whistler, która po drodze zatrzymuje się także przy Sea to Sky Gondola.
Kiedy jechać
Zima to okres, kiedy Whistler Sliding Centre jest najbardziej aktywne: lód jest gotowy, publiczne sesje bobslejowe i skeletonowe zwykle działają, a jest spora szansa na obejrzenie treningu lub zawodów ze stref widokowych nawet bez zarezerwowanej sesji. Pokrywa się to z głównym sezonem narciarskim kurortu, więc naturalnie wpisuje się w szerszą zimową podróż zbudowaną wokół narciarstwa zjazdowego Whistler Blackcomb.
Poza zimą teren obiektu i zainteresowanie olimpijskim dziedzictwem wciąż mogą uzasadnić przystanek, ale programy publiczne oparte na lodzie są z natury sezonowe — przed zaplanowaniem letniej wizyty wokół jazdy, a nie samego zwiedzania, potwierdź, co, jeśli cokolwiek, wtedy działa.
Łączenie z resztą olimpijskiej historii Whistler
Igrzyska 2010 pozostawiły w dolinie Whistler szerszy ślad, niż spodziewa się większość odwiedzających, a Sliding Centre to tylko jego część. Konkurencje narciarstwa alpejskiego odbywały się po stronie Creekside Whistler Mountain; konkurencje narciarstwa biegowego, jak wspomniano wyżej, odbywały się w Whistler Olympic Park w Callaghan Valley; a ceremonie wręczenia medali odbywały się w dolinie, w wiosce.
Odwiedzający, którzy chcą pełniejszego obrazu, a nie tylko toru zjazdowego, zwykle lepiej zaczną od dedykowanego omówienia — zobacz to zestawienie tego, które obiekty z 2010 roku wciąż są otwarte oraz osobny przewodnik po Whistler Olympic Park w Callaghan, zanim zdecydujesz, czy jeden przystanek olimpijski wystarczy, czy dwa są warte dodatkowego dojazdu.
Sliding Centre dobrze łączy się też z niekartkowymi, kulturalnymi atrakcjami Whistler, tworząc zaokrąglony dzień, który nie kręci się wyłącznie wokół adrenaliny: Squamish Lil’wat Cultural Centre, na którego wspólnym terytorium stoi kurort, oraz Audain Art Museum — oba znajdują się w wiosce lub blisko niej i mogą stanowić klamrę dla porannego zwiedzania Blackcomb rozpoczętego od toru.
Dla odwiedzających, którzy chcą konkretnie perspektywy Pierwszych Narodów, wycieczka z przewodnikiem po dziedzictwie Pierwszych Narodów jest bardziej ustrukturyzowanym sposobem poznania tej historii niż samodzielny przystanek.
Wpisanie tego w dzień w Whistler
Ponieważ wizyta tutaj — czy to przejazd, przystanek widokowy, czy jedno i drugie — rzadko wypełnia cały dzień samodzielnie, większość odwiedzających traktuje ją jako jeden przystanek w ramach szerszego poranka lub popołudnia po stronie Blackcomb, a nie jako jedyny cel dnia. Jeśli planujesz pierwszą wizytę w kurorcie i nie jesteś pewien, jak Sliding Centre pasuje do reszty oferty, ogólny plan dla osób odwiedzających po raz pierwszy, taki jak jeden dzień w Whistler Village lub dwa dni w Whistler dla początkujących, to lepszy punkt wyjścia niż próba planowania Sliding Centre w oderwaniu od reszty.
Dla szerszej kategorii obiektów olimpijskich i dziedzictwa w całym kurorcie, strona kategorii Olympic legacy zbiera je razem, a ogólny hub rzeczy do zrobienia w Whistler obejmuje wszystko inne, co warto rozważyć obok tego miejsca. Jeśli otwartą kwestią jest szersze zaplanowanie terminu podróży, narzędzie do wyboru najlepszego terminu jest stworzone dokładnie do tego.
Whistler Sliding Centre: pytania przed wizytą
Czym jest Whistler Sliding Centre?
To tor bobslejowy, saneczkarski i skeletonowy zbudowany na górze Blackcomb na Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Vancouver w 2010 roku, gdzie rozgrywano alpejskie sporty zjazdowe. Wciąż jest aktywnym obiektem treningowym i zawodowym, a zimą otwiera się dla publicznych przejazdów bobslejem i skeletonem.
Czy Whistler Sliding Centre to to samo miejsce co Whistler Olympic Park?
Nie. To dwa oddzielne obiekty olimpijskie z 2010 roku, w dwóch różnych lokalizacjach. Whistler Sliding Centre, na Blackcomb, gościło bobslej, saneczkarstwo i skeleton. Whistler Olympic Park, w Callaghan Valley na południowy zachód od wioski, gościło konkurencje narciarstwa biegowego, biathlonu i skoków narciarskich.
Czy można dziś wciąż zjechać torem bobslejowym lub skeletonowym?
Tak, sezonowo. Obiekt prowadzi publiczne programy bobslejowe i skeletonowe zimą, zwykle z profesjonalnym pilotem lub hamulcowym prowadzącym sanki. Dostępność, ceny i dokładne terminy działania zmieniają się rok do roku, więc przed zaplanowaniem wizyty potwierdź je bezpośrednio u operatora.
Ile kosztuje publiczny zjazd?
Cena nie jest tu podana na stałe, ponieważ zmienia się w zależności od sezonu i wybranego sportu. Każdą kwotę widzianą gdzie indziej traktuj wyłącznie jako punkt wyjścia i sprawdź aktualną stawkę oraz to, co obejmuje — kask, sprzęt, liczbę zjazdów — bezpośrednio w Whistler Sliding Centre przed rezerwacją.
Czy można odwiedzić bez jazdy?
Tak. Obiekt ma ogólnodostępne strefy widokowe, z których można obserwować treningi, zawody lub publiczne sesje bez rezerwowania własnego zjazdu, co czyni go łatwym, tanim przystankiem nawet poza sezonem zjazdowym.
Jak dojechać do Whistler Sliding Centre z Whistler Village?
Obiekt leży na niższych zboczach góry Blackcomb, do którego dojeżdża się krótkim odcinkiem drogi dojazdowej Blackcomb Way z wioski. Jest na tyle blisko, że większość odwiedzających łączy go z innymi przystankami po stronie Blackcomb, zamiast traktować jako osobną wycieczkę.
Czy Whistler Sliding Centre jest otwarte latem?
Sam obiekt można odwiedzać przez cały rok ze względu na jego teren i olimpijskie dziedzictwo, ale publiczne przejazdy bobslejem i skeletonem zależą od sztucznego lodu i odbywają się zimą. Aktualny dostęp letni i ewentualne programy pozasezonowe warto potwierdzić u operatora, zamiast zakładać, że odzwierciedlają rozkład zimowy.
Czy tor jest wciąż używany do prawdziwych zawodów?
Tak. Poza programami publicznymi, Whistler Sliding Centre nadal gości krajowe i międzynarodowe treningi oraz zawody w bobslejach, saneczkarstwie i skeletonie, co jest jednym z powodów, dla których zachowało swoją infrastrukturę lodową i personel długo po zakończeniu Igrzysk 2010.
