Olimpijskie obiekty z 2010 roku w Whistler, które nadal można zwiedzać

Igrzyska zimowe, które tak naprawdę nigdy nie odeszły

Whistler jest przede wszystkim czynnym ośrodkiem narciarskim, ale jest też, po cichu, miastem olimpijskim. W lutym 2010 roku był współgospodarzem Zimowych Igrzysk Olimpijskich razem z Vancouver, a oba miasta podzieliły program według oczywistej linii: Vancouver przyjęło ceremonie otwarcia i zamknięcia oraz konkurencje łyżwiarskie, a Whistler wziął na siebie górę. Narciarstwo alpejskie rozgrywano na Whistler Mountain, sporty saneczkarskie otrzymały specjalnie zbudowany tor w Upper Village, a konkurencje narciarstwa biegowego przeniesiono do nowego ośrodka w dolinie, o której większość odwiedzających nigdy wcześniej nie słyszała.

Ten podział ma znaczenie z prostego powodu: Whistler nigdy nie był jedynym miastem-gospodarzem, a nic z tego, co następuje, nie jest historią “Vancouver 2010” przeniesioną na górę. To własny udział góry w Igrzyskach, i w przeciwieństwie do stadionu olimpijskiego, który stoi pusty po ceremonii zamknięcia, większość z tego wciąż robi dokładnie to, do czego zostało zbudowane.

To jest sedno tego przewodnika. Nie jest to strona rezerwacyjna dla Whistler Sliding Centre ani dla Whistler Olympic Park — oba mają własne, szczegółowe przewodniki linkowane poniżej, z cenami, sezonami i tym, na czym właściwie polega dana sesja. Ta strona odpowiada na węższe pytanie: szesnaście lat później, co właściwie jeszcze tam jest, gdzie się znajduje i jak te elementy do siebie pasują, jeśli masz tylko popołudnie i chcesz zobaczyć, co zostało z Zimowych Igrzysk w mieście liczącym 14 000 mieszkańców.

Dlaczego to Whistler organizował konkurencje górskie

Krótka wersja: Vancouver ubiegało się o organizację Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010 nie mając wystarczająco blisko własnej góry, na której można by rozegrać narciarstwo alpejskie, bobsleje czy konkurencje narciarstwa biegowego na poziomie olimpijskim. Whistler miał dokładnie taki teren, był już światowej klasy ośrodkiem i leżał wystarczająco blisko wzdłuż Sea to Sky Highway, by wspólna kandydatura była realna.

Wynikiem były dwumiastowe Igrzyska: Vancouver dla ceremonii, hal łyżwiarskich i większości międzynarodowej uwagi, Whistler dla wszystkiego, co wymagało śniegu, lodu na zboczu góry lub długiego toru zjazdowego. Warto to precyzyjnie podkreślić, ponieważ “Vancouver 2010” to nazwa, jaka pozostała w księgach rekordów, i może sprawiać, że własną rolę Whistler — oraz jego własne obiekty — łatwo niedocenić.

Trzy części programu górskiego trafiły do Whistler lub w jego okolice: narciarstwo alpejskie na samej Whistler Mountain, sporty saneczkarskie w nowym ośrodku zbudowanym specjalnie na potrzeby Igrzysk oraz narciarstwo biegowe i biathlon w drugim nowym ośrodku, około 25 minut na południowy zachód od wioski. Wszystkie trzy pozostawiły coś po sobie.

Whistler Creekside: gdzie rozgrywano wyścigi zjazdowe

Męskie i żeńskie konkurencje narciarstwa alpejskiego w 2010 roku odbywały się na Whistler Creekside, oryginalnym obszarze bazowym na dolnym zboczu Whistler Mountain, kilka kilometrów na południe od Whistler Village. Nie ma dziś osobnej, odgrodzonej “trasy olimpijskiej” — trasy wyścigowe wykorzystywały istniejący teren na Whistler Blackcomb, przygotowany i wypielęgnowany do olimpijskiego standardu zjazdowego na kilka tygodni w lutym 2010 roku, a potem wrócił prosto do zwykłego użytku obszaru narciarskiego.

Jeśli jeździsz na nartach lub desce po Whistler Mountain zimą, niemal na pewno przekraczasz teren, po którym pędzili olimpijscy zjazdowcy, bez żadnej tabliczki, która by o tym informowała. Warto to wiedzieć właśnie dlatego, że resetuje to oczekiwania: Creekside to działający obszar bazowy z wyciągami, schroniskiem i parkingiem, a nie muzeum pod gołym niebem, a związek z olimpiadą jest historyczny, a nie widoczny na miejscu.

Whistler Olympic Plaza i olimpijskie kółka

Jednoznacznie olimpijskim widokiem w Whistler jest Whistler Olympic Plaza w Upper Village, dom oryginalnego placu medalowego z Igrzysk oraz, wciąż stojącej, wielkiej pięciopierścieniowej rzeźby olimpijskiej, która pojawia się niemal na każdym zdjęciu z Whistler na Instagramie. To najłatwiejszy do odwiedzenia obiekt olimpijski w mieście, ponieważ nie trzeba nic rezerwować — to otwarty publiczny plac w krótkim spacerze od Whistler Village, darmowy do oglądania o każdej porze, w każdej porze roku.

W 2010 roku odbywały się tu wieczorne ceremonie wręczenia medali i koncerty; dziś pełni funkcję przestrzeni eventowej i bardzo dosłownego przystanku na zdjęcia, zwykle pierwszego miejsca, w którym pierwszy raz odwiedzający uświadamia sobie, że Whistler faktycznie był gospodarzem Igrzysk.

Kółka stoją bezpośrednio obok wejścia do Whistler Sliding Centre, co ułatwia zobaczenie obu miejsc podczas tego samego krótkiego wyjścia, nawet jeśli nie masz zamiaru rezerwować przejazdu torem lodowym.

Whistler Sliding Centre: wciąż czynny tor

Whistler Sliding Centre, na Blackcomb Mountain nad Whistler Olympic Plaza, gościło bobsleje, saneczkarstwo i skeleton w 2010 roku i nigdy nie przestało być tym, do czego zostało zbudowane: czynnym, narodowym torem treningowym i zawodowym. To rozróżnienie — czynny obiekt sportowy, a nie zamknięty obiekt-pomnik — jest najbardziej przydatną rzeczą, jaką warto o nim wiedzieć. Kanadyjskie reprezentacje narodowe wciąż tu trenują, międzynarodowe zawody wciąż odbywają się na lodzie zimą, a tor jest otwarty dla publiczności na przejazdy z przewodnikiem i pokazy, według sezonowego harmonogramu, który zmienia się z roku na rok.

Ten przewodnik nie będzie omawiał cen ani tego, na czym polega publiczny przejazd bobslejem — te szczegóły znajdziesz w osobnym przewodniku po Sliding Centre. Co ważne tutaj: to jeden z zaledwie kilku olimpijskich torów saneczkarskich na świecie, który wciąż jest regularnie używany w zawodach, i jest krótkim spacerem od wioski, a nie osobną wyprawą.

Whistler Olympic Park i Callaghan Valley

Konkurencje narciarstwa biegowego — narciarstwo biegowe, skoki narciarskie i biathlon — odbywały się w Whistler Olympic Park, ośrodku zbudowanym na potrzeby Igrzysk w Callaghan Valley, na południowy zachód od Whistler, do którego dojeżdża się własną drogą dojazdową odchodzącą od Sea to Sky Highway.

W przeciwieństwie do konkurencji alpejskich, które wykorzystywały istniejący teren narciarski, Olympic Park zbudowano od zera specjalnie na 2010 rok, w dolinie, która przed kandydaturą olimpijską niemal nie posiadała infrastruktury turystycznej. To czyni go najwyraźniejszym pojedynczym przykładem olimpijskiego dziedzictwa w Whistler: ośrodkiem, który najprawdopodobniej w ogóle by nie istniał bez Igrzysk, i który po nich pozostał działać jako regionalne centrum narciarstwa biegowego.

Część skoczni z 2010 roku wciąż jest widoczna na zboczu, stojąc raczej jako element krajobrazu niż w aktywnym użytku na poziomie olimpijskim, a sieć tras biegowych i strzelnica biathlonowa, które gościły Igrzyska, są wciąż przygotowywane i użytkowane każdej zimy. Whistler Olympic Park jest spokojniejszy i mniej odwiedzany niż alpejska część ośrodka, i często jest tą częścią historii z 2010 roku, która najbardziej zaskakuje odwiedzających, po prostu dlatego, że tak niewielu przyjeżdżających do Whistler Village wie w ogóle o istnieniu Callaghan Valley.

Pełne informacje o trasach, sezonach i tym, co warto zarezerwować, znajdziesz w osobnym przewodniku po Whistler Olympic Park; zadaniem tej strony jest jedynie właściwie umiejscowić go na mapie olimpijskiej.

Zestawienie trzech obiektów razem

Obiekt	Konkurencje 2010	Gdzie	Status dziś
Whistler Creekside / Whistler Mountain	Narciarstwo alpejskie	Na Whistler Mountain, na południe od wioski	Zwykły teren narciarski, bez osobnego dostępu olimpijskiego
Whistler Sliding Centre	Bobsleje, saneczkarstwo, skeleton	Upper Village, na Blackcomb	Czynny tor treningowy i zawodowy, otwarty dla odwiedzających
Whistler Olympic Plaza	Ceremonie wręczenia medali	Upper Village, obok Sliding Centre	Darmowy plac publiczny, olimpijskie kółka wciąż stoją
Whistler Olympic Park	Narciarstwo biegowe, biathlon, skoki narciarskie	Callaghan Valley, przy Sea to Sky Highway	Czynne centrum narciarstwa biegowego, część skoczni widoczna

Żaden z tych czterech obiektów nie leży w samym Whistler Village, ale trzy z czterech są w łatwym zasięgu spaceru od siebie w Upper Village, a czwarty jest krótką jazdą samochodem. Realistyczne pół dnia obejmuje kółka, Plaza i rzut oka na Sliding Centre; pełny dzień dodaje Whistler Olympic Park w Callaghan Valley.

Krótkie olimpijskie popołudnie

Dla odwiedzających, którzy chcą poznać historię bez rezerwowania przejazdu bobslejem czy karnetu narciarstwa biegowego, najprostsza wersja wygląda tak: zacznij w Whistler Village, wejdź do Upper Village, sfotografuj olimpijskie kółka na Whistler Olympic Plaza, zajrzyj do Whistler Sliding Centre z zewnątrz, jeśli publiczna sesja akurat nie trwa, a potem kontynuuj do Squamish Lil’wat Cultural Centre lub Audain Art Museum, oba w krótkim spacerze dalej i oba dobrymi sposobami na dopełnienie kulturalnego pół dnia w tej samej części miasta.

Żadne z muzeów nie dotyczy tematyki olimpijskiej, ale oba leżą wystarczająco blisko, by naturalnie połączyć je pieszo; przewodnik po centrum kultury oraz przewodnik po Audain Art Museum opisują, co znajdziesz w każdym z nich.

Podróżni z pełnym dniem i samochodem mogą rozszerzyć ten sam motyw aż do Callaghan Valley, widząc przygotowane trasy biegowe Whistler Olympic Park i pozostałe skocznie w tej samej scenerii, w której odbywały się konkurencje biathlonu i narciarstwa biegowego w lutym 2010 roku.

Poza obiektami: jak Igrzyska ukształtowały Whistler

Najbardziej widoczne dziedzictwo 2010 roku nie ogranicza się do sportu. Igrzyska przyspieszyły rozwój infrastruktury, z której Whistler korzysta do dziś: Sea to Sky Highway została znacząco zmodernizowana przed 2010 rokiem, a ulepszona droga to w dużej mierze powód, dla którego dojazd z Vancouver do Whistler jest dziś tak wygodny.

Igrzyska formalnie uznały też narody rdzenne, na których terytorium odbywały się konkurencje: narody Squamish (Sḵwx̱wú7mesh) i Lil’wat (Líl̓wat) były oficjalnymi partnerami Igrzysk, co doprowadziło bezpośrednio do budowy Squamish Lil’wat Cultural Centre, które otwarto w 2008 roku, jeszcze przed olimpiadą, i które pozostaje najwyraźniejszym trwałym dziedzictwem rdzennym całego wydarzenia.

Nawet wieczorna rozrywka Whistler niesie w sobie ślad olimpijskiego dziedzictwa: apetyt wioski na wieczorne widowiska, zbudowany wokół ceremonii wręczenia medali w 2010 roku na Whistler Olympic Plaza, przetrwał do dziś w rzeczach takich jak Vallea Lumina, nocny spacer przez las po północnej stronie wioski — bardzo inne doświadczenie, ale część tej samej tradycji, w której Whistler urządza pokaz po zamknięciu wyciągów. wycieczka z obserwacją niedźwiedzi, która obejmuje ekskluzywny dostęp do Callaghan Valley wokół Whistler Olympic Park to jeden z niewielu sposobów na połączenie olimpijskiego dziedzictwa Whistler z obserwacją dzikiej przyrody, ponieważ prowadzi na tereny, których większość jednodniowych odwiedzających nigdy nie widzi.

Dla czysto widokowego sposobu na dostrzeżenie kształtu gór, które gościły konkurencje alpejskie, lot helikopterem nad Whistler i Blackcomb pokazuje Creekside i teren wyścigowy z góry w sposób, jakiego żadne zdjęcie kółek z poziomu ziemi nigdy nie odda. A na wieczór, który kontynuuje własną tradycję Plaza dotyczącą wieczornego widowiska, nocny spacer Vallea Lumina przez las jest najbliższym współczesnym odpowiednikiem w zasięgu spaceru od wioski.

Uwagi dotyczące planowania

Zwiedzanie obiektów olimpijskich niemal nie wymaga specjalnego planowania, jeśli celem jest po prostu zobaczenie Whistler Olympic Plaza i zewnętrznej części Sliding Centre — oba leżą w Upper Village, osiągalne pieszo z Whistler Village lub darmowym wahadłowym autobusem wioski.

Wszystko, co wiąże się z publicznym przejazdem bobslejem, karnetem na trasy biegowe lub Callaghan Valley w ogóle, jest sezonowe i zależne od pogody, a zarówno przewodnik po Sliding Centre, jak i przewodnik po Olympic Park opisują dokładny harmonogram. Podróżni planujący dłuższy pobyt wokół historii i kultury Whistler, a nie samego narciarstwa, mogą też włączyć to do szerszego pierwszego dnia w wiosce lub dodać do szerszej listy rzeczy do zrobienia w Whistler.

Dla wędrówki po części tego samego terenu w okolicy Callaghan, po którym trenowali biathloniści, wędrówka z przewodnikiem po dzikiej przyrodzie Whistler to dobry, spokojny sposób na zobaczenie doliny na piechotę, a nie zza szyby samochodu, a podróżni, którzy chcą jeszcze jednego przystanku z dawką adrenaliny w pobliżu, mogą dodać przejazd na linie przez baldachim lasu po tej samej stronie ośrodka.

Najczęściej zadawane pytania o olimpijskie dziedzictwo Whistler

Czy Whistler był samodzielnym gospodarzem Zimowych Igrzysk 2010?

Nie. Whistler był współgospodarzem Zimowych Igrzysk 2010 razem z Vancouver, które przyjęło ceremonie otwarcia i zamknięcia oraz konkurencje łyżwiarskie. Whistler organizował konkurencje górskie: narciarstwo alpejskie, sporty saneczkarskie i narciarstwo biegowe.

Gdzie odbywały się wyścigi narciarstwa alpejskiego w 2010 roku?

Narciarstwo alpejskie rozgrywano na Whistler Creekside, na niższych stokach Whistler Mountain, na tym samym terenie, po którym jeździ się każdej zimy do dziś, a nie na osobno zbudowanej trasie.

Czy w Whistler nadal można zobaczyć olimpijskie kółka?

Tak. Wielkie olimpijskie kółka i plac medalowy stoją na Whistler Olympic Plaza, w Upper Village obok Whistler Sliding Centre, i są swobodnie widoczne dla każdego przechodnia, o każdej porze roku.

Czy Whistler Sliding Centre jest nadal używane?

Tak. Whistler Sliding Centre pozostaje czynnym torem treningowym i zawodowym dla bobslei, saneczkarstwa i skeletonu, a zimą otwiera się dla publiczności na przejazdy z przewodnikiem i pokazy.

Co stało się z Whistler Olympic Park po 2010 roku?

Whistler Olympic Park w Callaghan Valley nadal działa jako centrum narciarstwa biegowego. Wciąż przygotowuje trasy biegowe, gości zawody biathlonowe i zachowuje część skoczni z 2010 roku jako element krajobrazu, a nie atrakcję do rezerwacji.

Czy obiekty olimpijskie są darmowe do zwiedzania?

Whistler Olympic Plaza i jej kółka znajdują się na wolnym powietrzu i są darmowe do oglądania o każdej porze. Whistler Sliding Centre i Whistler Olympic Park pobierają opłaty za dostęp do wyciągów, karnety na trasy lub przejazdy z przewodnikiem, ponieważ oba obiekty są czynnymi ośrodkami sportowymi, a nie muzeami.

Jak daleko od siebie leżą obiekty olimpijskie w Whistler?

Whistler Olympic Plaza i Whistler Sliding Centre leżą razem w Upper Village, w krótkim spacerze od Whistler Village. Whistler Olympic Park jest osobno, w Callaghan Valley, około 20-25 minut jazdy samochodem na południowy zachód od wioski.