Czarne niedźwiedzie w Whistler Village: czego nigdy nie robić

Straciłem rachubę, ile razy stałem na chodniku w Whistler Village z kawą w dłoni, patrząc, jak czarny niedźwiedź przechadza się między dwoma budynkami kondominium, jakby to miejsce należało do niego. Bo w pewnym sensie tak jest. To nie jest spotkanie z dziką przyrodą, którego szukam. To po prostu wtorek.

Życie obok pięćdziesięciu niedźwiedzi

Resort Municipality of Whistler leży na terenie ustalonej populacji czarnych niedźwiedzi, którą przyrodnicy i sam kurort szacują zwykle na około pięćdziesiąt zwierząt wykorzystujących dolinę i zbocza nad nią.

To nie jest rzadki gość przechodzący od czasu do czasu — to stała liczba sąsiadów, rozproszonych po Whistler Village, niższych trasach Whistler Blackcomb, szlakach doliny wokół Lost Lake oraz poboczach Highway 99 aż w stronę Squamish. Niedźwiedzie nie znają granic działek, a siedlisko górskie, którego potrzebują, niemal całkowicie pokrywa się z terenem, po którym codziennie jeździmy na nartach, rowerach i spacerujemy.

Najwięcej obserwacji przypada na okres od maja do października, co pokrywa się z czasem, gdy niedźwiedzie aktywnie żerują na niższych wysokościach — jagody, trawy, czasem kępka mniszka lekarskiego na polu golfowym. Widziałem je pasące się przy drodze dojazdowej do Whistler Mountain Bike Park, wędrujące wzdłuż Train Wreck Trail, a raz, co pamiętam szczególnie dobrze, stojące na pasie zieleni ronda przy Village Gate Boulevard, podczas gdy sznur samochodów po prostu czekał. Nikt nie trąbił. To lokalna etykieta i warto ją przyjąć już pierwszego dnia.

Jak wygląda zwykłe spotkanie w praktyce

Większość moich obserwacji niedźwiedzi jest niepozorna w sposób, który liczy się najbardziej: niedźwiedź zajmuje się swoimi sprawami, ja jestem w rozsądnej odległości i nic się nie dzieje. To jest cel za każdym razem. Czarny niedźwiedź, który zauważa Cię i się oddala, nie jest okazją do zdjęcia wartą zmniejszenia dystansu. Trzymam odległość, nie uciekam i pozwalam zwierzęciu samodzielnie wybrać drogę zejścia ze ścieżki czy z drogi.

Zasady, których przestrzegam i o których przestrzeganie prosiłbym każdego odwiedzającego bez wyjątku, są krótkie:

• Nigdy nie podchodź do niedźwiedzia, z żadnego powodu, także dla lepszego zdjęcia.
• Nigdy nie karm niedźwiedzia, ani celowo, ani zostawiając dostępne jedzenie.
• Nigdy nie blokuj drogi niedźwiedziowi, zwłaszcza jeśli w pobliżu jest młode.
• Trzymaj jedzenie, opakowania i pachnące przedmioty z dala od zaparkowanego samochodu.
• Korzystaj z pojemników odpornych na niedźwiedzie dostępnych w wiosce i w miejscu noclegowym — za każdym razem, nie tylko wtedy, gdy jest to wygodne.

Nic z tego nie jest egzotyczną radą z filmu przyrodniczego. To bliżej etykiety, jaką stosujesz wobec dużego, nieznanego psa: daj mu przestrzeń, nie zaskakuj go i nie stań się częścią jego planu na posiłek. Dokarmiony niedźwiedź staje się niedźwiedziem, który kojarzy ludzi z jedzeniem, a to skojarzenie jest tym, co w końcu prowadzi do przesiedlenia zwierzęcia, a w najgorszych przypadkach do jego uśpienia. Ta zasada chroni niedźwiedzie w takim samym stopniu, w jakim chroni nas.

Grizzly i pumy: uczciwe oczekiwania

Chcę być szczery co do czegoś, co zdjęcia marketingowe czasem zacierają: niedźwiedzie grizzly są w korytarzu Sea to Sky niezwykle rzadkie. Jeśli jakaś wycieczka, blog albo dobrze życzący miejscowy obiecuje Ci spotkanie z grizzly w pobliżu Whistler, podejdź do tej obietnicy z prawdziwym sceptycyzmem. To, co znacznie bardziej prawdopodobne — i o czym jest cały ten tekst — to czarny niedźwiedź: mniejszy, bardziej przyzwyczajony do doliny i o wiele powszechniejszy tutaj.

Pumy to drugi drapieżnik, o który ludzie mnie pytają, zwykle z większym niepokojem, niż uzasadniają to liczby. Rzeczywiście żyją w lasach wokół Squamish i szerszego korytarza Sea to Sky Highway, ale obserwacje są wyjątkowo rzadkie, a ja przez lata wędrówek i jazdy na rowerze po tej dolinie nigdy nie spotkałem pumy. Wystarczy zwykła czujność na szlaku; nie ma żadnego specjalnego protokołu dotyczącego pum, którym warto zaprzątać sobie głowę.

Miejsce niedźwiedzi w wizycie w Whistler

Nie chcę, by ten wpis brzmiał jak ostrzeżenie przed wychodzeniem z domu — wręcz przeciwnie. Niedźwiedzie są częścią tego, co sprawia, że lato tutaj wydaje się dzikie, a nie wystylizowane, a większość odwiedzających spędzających tydzień w dolinie zobaczy co najmniej jednego, często z zupełnie bezpiecznej odległości z kolejki linowej czy busa.

Jeśli konkretnie zależy Ci na spotkaniu z niedźwiedziem, a nie na przypadkowym trafie, zarezerwuj prawdziwą wycieczkę z przewodnikiem obserwującą niedźwiedzie z przyrodnikiem, który zna miejsca żerowania i zawodowo odczytuje zachowanie zwierząt — to o wiele lepszy sposób, by dobrze zobaczyć niedźwiedzie, niż liczyć na to, że któryś przetnie Twoją drogę podczas przypadkowego spaceru.

Jest też poranna wycieczka na obserwację niedźwiedzi Land Roverem, która pokonuje na górze teren, do którego niemal nigdy nie docierają piesi, oraz wycieczka do niedźwiedzi z dostępem w pobliżu Whistler Olympic Park dla tych, którzy nocują bliżej strony Callaghan Valley.

Ten wpis nie jest jednak taką wycieczką i chcę, żeby ta różnica była jasna. To codzienna wersja: jak wygląda życie obok ustalonej populacji niedźwiedzi i jakie nienegocjowalne zasady sprawiają, że ta koegzystencja działa. Jeśli chodzi o najlepsze okno czasowe na zobaczenie niedźwiedzi w ogóle, nasz osobny tekst o najlepszym czasie na obserwację czarnych niedźwiedzi w Whistler wchodzi głębiej w schemat miesiąc po miesiącu.

Jeśli dzika przyroda jest głównym powodem Twojej podróży, innym sezonowym spektaklem doliny jest zimowy przelot orłów w Brackendale w pobliżu Squamish — zupełnie inne zwierzę i pora roku, ale dowód, że ten korytarz traktuje swoją dziką przyrodę poważnie przez cały rok. Dla łagodniejszego spaceru bliżej dzikiej przyrody, tuż przy samej wiosce, Train Wreck Trail to miejsce, gdzie miałem kilka z moich najspokojniejszych obserwacji niedźwiedzi, z komfortowej odległości z pomostu widokowego.

Jedna rzecz, którą chciałbym, aby zapamiętał każdy odwiedzający

Jeśli z całego tego wpisu masz zapamiętać jedną zasadę, niech będzie to ta: dystans nie podlega negocjacji, a dyscyplina żywieniowa też nie podlega negocjacji. Wszystko inne — gdzie zobaczyć niedźwiedzie, kiedy sezon osiąga szczyt, która wycieczka robi to najlepiej — jest drugorzędne wobec tych dwóch nawyków. Widziałem, jak odwiedzający psuli to, co powinno być magicznym, nieszkodliwym spotkaniem, podchodząc bliżej dla lepszego ujęcia, i widziałem, jak niedźwiedź rozdrapał szybę samochodu, bo ktoś zostawił widoczną torbę z zakupami na tylnym siedzeniu na noc w pobliżu Whistler Village.

Nic z tego nie musi Ci się przytrafić. Whistler latem oferuje niezwykłą, naprawdę dziką warstwę, jakiej nie ma większość górskich kurortów — możesz przejechać wycieczką gondolą przez wioskę aż do Sea to Sky Gondola, wziudział udział w widokowym locie helikopterem nad lodowcami i mimo to wrócić do domu, dzieląc chodnik z czarnym niedźwiedziem z zachowaniem szacownej odległości.

To, dla mnie, jest prawdziwą historią niedźwiedzi w tej dolinie: nie zagrożenie, lecz zwyczajna, dobrze zarządzana koegzystencja, którą odwiedzający mogą bezpiecznie zobaczyć, jeśli przestrzegają krótkiej listy zasad. widokowy lot helikopterem nad lodowcami Whistler i Blackcomb daje Ci całkowicie wolny od niedźwiedzi sposób na podziwianie tego samego terenu z góry, jeśli spotkanie na ziemi to nie dla Ciebie. Z powrotem w wiosce ekspresowa jednodniowa wycieczka łącząca wioskę z Sea to Sky Gondola to dobry, spokojny dzień, gdy wolisz obserwować niedźwiedzie z kabiny gondoli niż z chodnika.

A dla odwiedzających przyjeżdżających na dzień z wybrzeża, połączona wycieczka Sea to Sky Gondola i Whistler Village z Vancouver pokrywa oba te miejsca bez potrzeby posiadania samochodu — o jedno miejsce mniej, w którym można przypadkiem zostawić kanapkę.

Planując resztę wycieczki, która szanuje ten wspólny krajobraz, dobrym kolejnym krokiem są nasze przewodniki po Whistler Mountain Bike Park, strona kategorii obserwacji niedźwiedzi oraz to, jak wpasować czas na dziką przyrodę w szerszy plan podróży przez korytarz Sea to Sky.

Bezpieczeństwo wobec niedźwiedzi w Whistler Village: Twoje pytania, nasze odpowiedzi

Ile czarnych niedźwiedzi żyje w Whistler i okolicy?

Nie ma dokładnego spisu, ale liczba najczęściej podawana przez przyrodników i sam kurort to około pięćdziesiąt niedźwiedzi wykorzystujących dolinę i okoliczne zbocza, co jest sporą liczbą jak na obszar tej wielkości.

Kiedy najłatwiej zobaczyć niedźwiedzia w Whistler Village?

Obserwacje kumulują się od maja do października, gdy niedźwiedzie są aktywne i żerują na jagodach oraz roślinności na niższych wysokościach, w tym na obrzeżach wioski i na trasach narciarskich Whistler Blackcomb.

Co zrobić, jeśli zobaczę niedźwiedzia na ulicy lub na szlaku?

Zatrzymaj się, zachowaj spokój, trzymaj dystans i daj zwierzęciu wyraźną drogę do oddalenia się. Nigdy nie podchodź na zdjęcie, nigdy nie uciekaj i nigdy nie ustawiaj się między niedźwiedziem a jego młodym.

Czy w Whistler są niedźwiedzie grizzly?

Grizzly są w korytarzu Sea to Sky niezwykle rzadkie i nigdy nie powinny być obiecywane odwiedzającym. Niemal każdy niedźwiedź napotkany w okolicach Whistler Village, Alta Lake czy Train Wreck Trail to niedźwiedź czarny.

Czy powinienem martwić się o pumy w Whistler?

Pumy występują w okolicznych lasach, ale są widywane niemal nigdy. Nie stanowią elementu codziennego krajobrazu dzikiej przyrody tak jak czarne niedźwiedzie, a poza zwykłą czujnością na szlaku nie są potrzebne żadne dodatkowe środki ostrożności.

Czy bezpiecznie jest zostawić jedzenie w samochodzie w Whistler?

Nie. Niedźwiedzie kojarzą samochody z jedzeniem i wybiją szybę lub uszkodzą uszczelki drzwi, by dostać się do zakupów, lodówki turystycznej czy nawet pustych opakowań. Przechowuj jedzenie w miejscu noclegowym i korzystaj z pojemników odpornych na niedźwiedzie dostępnych w wiosce.

Czy mogę zarezerwować wycieczkę z przewodnikiem zamiast liczyć na przypadkowe spotkanie?

Tak, wycieczki obserwacji niedźwiedzi z przewodnikiem odbywają się przez cały sezon letni i dają Ci towarzystwo przyrodnika, który zawodowo czyta teren — to bezpieczniejszy i pewniejszy sposób na zobaczenie niedźwiedzi niż samotne wędrowanie po szlakach.