Whistler Blackcomb: największe centrum narciarskie Ameryki Północnej

Liczby stojące za tym twierdzeniem

Magazyny narciarskie i dziennikarze podróżniczy od tak dawna nazywają Whistler Blackcomb największym ośrodkiem narciarskim Ameryki Północnej, że to zdanie powtarza się bez zastanowienia, co właściwie oznacza. To prawdziwe twierdzenie, poparte konkretną liczbą, i warto dokładnie wiedzieć, o którą liczbę chodzi, bo Whistler Blackcomb rzuca w gości od razu kilkoma dużymi wskaźnikami: wielkość terenu, liczbę tras, liczbę lodowców i deniwelację, którą częściej niż jakąkolwiek inną statystykę na tej górze myli się z wysokością szczytu.

Oto skrócona wersja. Whistler Blackcomb zajmuje ponad 8 000 akrów, czyli ponad 3 000 hektarów, terenu narciarskiego rozłożonego na dwóch górach, połączonych u podnóża przez Whistler Village i w środkowej części przez PEAK 2 PEAK Gondola. To właśnie ta łączna powierzchnia, a nie żadna pojedyncza trasa czy wyciąg, czyni go największym obszarem narciarskim w Ameryce Północnej. Cała reszta tego przewodnika ma wyjaśnić, jak zbudowany jest ten teren, i wyraźnie oddzielić go od drugiej, niezwiązanej liczby: deniwelacji Blackcomb wynoszącej około 1500 m.

Jak w praktyce mierzy się teren narciarski

„Teren narciarski” brzmi jak coś, co powinno być łatwe do zmierzenia, a w praktyce jest to raczej robocze oszacowanie niż precyzyjny pomiar geodezyjny. Ośrodki liczą go jako powierzchnię w obrębie granicy obsługiwanej przez wyciągi i patrolowanej, którą da się rozsądnie zjechać na nartach, w tym trasy przygotowane, nieprzygotowane glades między trasami oraz otwarte alpejskie kotły powyżej granicy lasu. Nie wlicza się do tego terenu backcountry, do którego dociera się pieszo lub trawersem poza granicą ośrodka, nawet jeśli jest on popularny i dobrze znany.

Na Whistler Mountain i Blackcomb Mountain łącznie daje to ponad 8 000 akrów, czyli ponad 3 000 hektarów. Whistler Mountain wnosi mieszankę długich, przygotowanych tras przy wyciągach ze stacji środkowych oraz kilka dużych alpejskich kotłów blisko swojego szczytu na wysokości 2182 m.

Blackcomb wnosi swoje własne kotły, glades i teren lodowcowy blisko wyższego szczytu na wysokości 2284 m. Ponieważ obie góry są traktowane jako jeden obszar operacyjny objęty jednym karnetem, ich powierzchnie sumuje się zamiast porównywać osobno, co stanowi podstawę twierdzenia o „największym w Ameryce Północnej”: żaden inny pojedynczy ośrodek nie łączy dwóch gór tej skali w jedną liczbę terenu obsługiwanego przez wyciągi.

Warto uczciwie powiedzieć też o ograniczeniach tej liczby. Wskaźnik powierzchni terenu narciarskiego liczy teren nominalnie dostępny, a nie teren otwarty danego dnia. Kontrola lawinowa, pogoda i pora sezonu wpływają na to, ile z tych ponad 8 000 akrów narciarz faktycznie może zjechać podczas konkretnego pobytu, i żaden z tych czynników nie zmienia głównej sumy.

Ponad 200 oznaczonych tras i to, co między nimi

Drugą liczbą przypisywaną Whistler Blackcomb jest liczba tras: ponad 200 oznaczonych tras na obu górach. Oznaczone trasy to nazwane, sklasyfikowane szlaki widoczne na mapie ośrodka, oznaczone kolorami zielonym, niebieskim, czarnym lub podwójnie czarnym według typowego północnoamerykańskiego systemu. Obejmują zarówno długie, szerokie, łagodne zjazdy dostępne z wyciągów w środkowej części góry, jak i strome, wąskie żleby i glades blisko strefy alpejskiej.

Ta liczba to użyteczny skrót, ale nie oddaje sprawiedliwości temu, ile z góry faktycznie się zjeżdża. Duża część terenu Whistler Blackcomb leży między oznaczonymi trasami, w glades i otwartych kotłach, które w ogóle nie pojawiają się na mapie jako nazwane szlaki. Miejscowi i doświadczeni goście spędzają w tym nieoznaczonym terenie tyle samo czasu co na trasach, zwłaszcza w dzień z puchem. Choć więc „200+ tras” to liczba dokładna i warta przytoczenia, opisuje ona tylko oznaczoną część znacznie większego, ciągłego obszaru narciarskiego, i jest to osobna liczba względem powyższej sumy powierzchni, a nie sposób jej wyliczenia.

Liczba tras zmienia się też lekko z sezonu na sezon, gdy ośrodek koryguje nazewnictwo, łączy lub dzieli szlaki albo otwiera nowy teren, więc każdą konkretną liczbę traktuj jako chwilowy zrzut stanu, a nie stały fakt. Dla gości decydujących, którą stronę ośrodka wybrać, przydatniejsze niż surowa liczba jest porównanie tego, gdzie te trasy się znajdują; zobacz zestawienie dalej na tej stronie oraz pełny przewodnik Whistler Mountain kontra Blackcomb Mountain z podziałem trasa po trasie.

Trzy lodowce na jednym karnecie

Trzecią kluczową liczbą Whistler Blackcomb jest to, że w obrębie terenu obsługiwanego przez wyciągi znajdują się trzy lodowce: Horstman, Blackcomb i Decker, wszystkie po stronie Blackcomb. Dostęp wyciągami do terenu lodowcowego jest czymś niezwykłym dla ośrodka na tej szerokości geograficznej, i to jeden z powodów, dla których góra historycznie umożliwiała narciarstwo na wyższych partiach dłużej w sezonie niż pozwalałyby na to warunki niżej, a także dlaczego w niektórych latach organizowano tu letnie obozy treningowe na lodowcu.

Jazda na lodowcu nie jest tym samym doświadczeniem co zjazd przygotowaną trasą niżej. Teren lodowcowy może kryć szczeliny, dlatego jest patrolowany, a tam gdzie to konieczne, wyznaczony linami i oznaczeniami, by utrzymać narciarzy na bezpiecznych liniach; zjazd poza wyznaczonym terenem lodowcowym to realne zagrożenie, nie formalność. Obecność trzech lodowców to też jeden z elementów wspierających twierdzenie Whistler Blackcomb o niezawodnej naturalnej pokrywie śnieżnej i długim, ciągłym terenie do zjazdu, ponieważ lodowcowy lód zatrzymuje pokrywę śnieżną inaczej niż odsłonięta skała czy alpejska łąka niżej na górze.

Dla szerszego spojrzenia na ten wysokogórski teren z powietrza, a nie z nart, lot helikopterem nad lodowcami i w stronę Black Tusk to jeden z niewielu sposobów, by zobaczyć wszystkie trzy lodowce i otaczający teren Garibaldi Provincial Park, łącznie z wulkanicznym korkiem Black Tusk, podczas jednego wylotu:

lot helikopterem nad lodowcami Whistler i Black Tusk

Deniwelacja Blackcomb wynosząca 1500 m to nie wysokość szczytu

To liczba, która powoduje najwięcej nieporozumień, więc warto powiedzieć to wprost i od razu wyjaśnić dlaczego. Blackcomb Mountain ma deniwelację wynoszącą około 1500 m, mierzoną od górnej granicy terenu obsługiwanego przez wyciągi aż do podnóża w dolinie. To jedna z największych ciągłych deniwelacji obsługiwanych przez wyciągi na kontynencie, i jest to zupełnie inna statystyka niż wysokość szczytu góry.

Szczyt Blackcomb leży na wysokości około 2284 m n.p.m. Szczyt Whistler Mountain leży na wysokości około 2182 m n.p.m. Żadna z tych liczb nie jest deniwelacją. Deniwelacja mierzy różnicę wysokości między najwyższym a najniższym punktem ciągle narciarskiego terenu na jednej trasie lub linii wyciągu; wysokość szczytu mierzy wzniesienie góry nad poziomem morza, co uwzględnia też wysokość dna doliny, od której się liczy. Samo Whistler Village leży na wysokości około 675 m, więc deniwelacja Blackcomb rzędu 1500 m jest spójna ze szczytem blisko 2284 m i podstawą blisko 675 m, gdy weźmie się pod uwagę, że narciarze nie zjeżdżają pełnej, prostoliniowej różnicy na żadnej pojedynczej ciągłej trasie.

Praktyczny powód, dla którego to ma znaczenie: artykuły i materiały marketingowe czasami mylą te dwie liczby, pisząc o „szczytach na 1500 m” lub sugerując, że góra ma 1500 m wysokości nad poziomem morza, co jest błędne pod obydwoma względami. Jeśli masz zapamiętać jedną zasadę z tej strony, niech to będzie ta: deniwelacja opisuje, jak daleko w dół jedziesz; wysokość szczytu opisuje, jak wysoko leży sama góra. Są ze sobą powiązane, ale nie zamienne, a twierdzenie o wielkości Whistler Blackcomb opiera się na powierzchni terenu i liczbie tras, a nie samej deniwelacji.

Whistler Mountain kontra Blackcomb Mountain, obok siebie

Wskaźnik	Whistler Mountain	Blackcomb Mountain
Wysokość szczytu	~2182 m	~2284 m
Przybliżona deniwelacja	Duża, ale to Blackcomb ma większą z dwóch	~1500 m
Lodowce	Brak w obrębie obszaru narciarskiego	Trzy (Horstman, Blackcomb, Decker)
Wysokość podstawy w wiosce	~675 m (wspólna wioska)	~675 m (wspólna wioska)
Połączenie	PEAK 2 PEAK Gondola	PEAK 2 PEAK Gondola

Obie góry dzielą tę samą wioskę u podnóża i ten sam karnet, więc większość gości zjeżdża na obu podczas jednego pobytu zamiast wybierać jedną na cały czas. Głębsze spojrzenie na to, czym różnią się obie strony pod względem charakteru terenu, nasłonecznienia i typowych wzorców tłumu, znajdziesz w Whistler Mountain kontra Blackcomb Mountain do jazdy na nartach.

Dwie góry, jeden system: PEAK 2 PEAK Gondola

Twierdzenie o wielkości Whistler Blackcomb opiera się na traktowaniu dwóch fizycznie odrębnych gór jako jednego obszaru narciarskiego, a łącznikiem, który to umożliwia, jest PEAK 2 PEAK Gondola, otwarta w grudniu 2008 roku. Ma około 4,4 km długości między dwiema stacjami w środkowej części gór, z nieprzerwanym odcinkiem między słupami wynoszącym około 3 km i maksymalną wysokością nad dnem doliny wynoszącą około 436 m, pokonywanym w około 11 minut.

Bez PEAK 2 PEAK narciarze musieliby zjeżdżać do wspólnej wioski i wjeżdżać z powrotem na drugą górę, by przemieszczać się między terenami Whistler i Blackcomb, i tak właśnie te dwa obszary funkcjonowały przez dziesięciolecia, zanim otwarto gondolę. Dzięki niej obie góry tworzą przez cały dzień jeden ciągły obwód narciarski, co jest jednym z powodów, dla których ich powierzchnię, liczbę tras i teren lodowcowy przytacza się razem jako sumę dla jednego ośrodka, a nie dla dwóch osobnych, mniejszych ośrodków.

Pełne szczegóły techniczne dotyczące długości, wysokości i czasu przejazdu gondoli znajdziesz w osobnym przewodniku, Długość, wysokość i czas przejazdu PEAK 2 PEAK Gondola; a o tym, jak wypada w porównaniu z drugą kolejką linową w dolinie, przeczytasz w PEAK 2 PEAK kontra Sea to Sky Gondola.

Jak Whistler Blackcomb wypada na tle innych ośrodków Ameryki Północnej

Kilka innych ośrodków w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie chwali się własnymi rekordami: najdłuższą deniwelacją na jednym wyciągu, największymi rocznymi opadami śniegu czy największą powierzchnią pod jednym konkretnym obszarem bazowym. To, co wyróżnia Whistler Blackcomb, to raczej połączenie niż pojedyncza liczba: ponad 8 000 akrów terenu rozłożonego na dwóch połączonych górach, obsługiwanych przez ponad 200 oznaczonych tras, sięgających trzech lodowców, wszystko na jednym karnecie. Żaden inny ośrodek w Ameryce Północnej nie łączy wielkości terenu, liczby tras i dostępu do lodowców w takiej skali w ramach jednego, wzajemnie połączonego systemu.

Cecha	Whistler Blackcomb
Teren narciarski	8000+ akrów / 3000+ hektarów
Oznaczone trasy	200+
Lodowce w obrębie obszaru narciarskiego	3
Liczba gór	2, połączone gondolą
Przybliżona deniwelacja Blackcomb	~1500 m

Ta tabela celowo pomija terminy sezonu i ceny karnetów, ponieważ oba te elementy zmieniają się z roku na rok; aktualne terminy otwarcia i zamknięcia znajdziesz w przewodniku kiedy otwierają i zamykają wyciągi Whistler Blackcomb, a o tym, ile faktycznie kosztuje karnet, przeczytasz w Epic Pass i cena karnetu w Whistler Blackcomb.

Gdzie leży ten teren: alpejskie kotły i narciarstwo lodowcowe

Duża część wielkości Whistler Blackcomb pochodzi z terenu, którego większość pierwszy raz odwiedzających gości nie wyobraża sobie, myśląc „trasa narciarska”. Powyżej granicy lasu na obu górach ośrodek otwiera się na szerokie alpejskie kotły, rozległe, w większości bezleśne stoki, gdzie struktura oznaczonych tras ustępuje otwartemu terenowi ograniczonemu linami i oznaczeniami patrolu, a nie drzewami. Te kotły stanowią dużą część łącznej powierzchni, i to właśnie tam zaawansowani i eksperci spędzają większość dnia z puchem, ponieważ teren jest szerszy i mniej zjeżdżony niż trasy niżej.

Teren lodowcowy Blackcomb leży powyżej jego własnych kotłów, blisko lodowców Horstman, Blackcomb i Decker. To górne piętro terenu historycznie umożliwiało kontynuowanie jazdy na najwyższej części góry dłużej w sezonie niż pozwalałyby na to warunki niżej, i jest jednym z powodów, dla których ogólna deniwelacja Blackcomb, od tego wysokiego lodowcowego startu aż do podstawy w wiosce, sięga około 1500 m.

Dla narciarzy chcących wyjść poza granicę terenu obsługiwanego przez wyciągi, w otaczające backcountry, teren wokół Garibaldi Provincial Park i szerszy korytarz Sea to Sky oferuje nieprzygotowane, niepatrolowane narciarstwo i jazdę na splitboardzie znacznie wykraczające poza własne wskaźniki powierzchni Whistler Blackcomb, ale ten teren nie jest kontrolowany pod względem lawinowym i wymaga odpowiedniego sprzętu, szkolenia, a często i przewodnika. Wprowadzający wyjazd z przewodnikiem to standardowy sposób, by wypróbować to bezpiecznie po raz pierwszy:

wprowadzenie do narciarstwa i splitboardingu backcountry wokół Whistler

Zobaczenie skali tego terenu z góry, a nie z jego wnętrza, to najszybszy sposób, by zrozumieć, dlaczego wskaźnik powierzchni jest tak duży. Lot helikopterem nad obiema górami pokazuje połączone kotły, lodowce i przęsło PEAK 2 PEAK podczas jednego przelotu:

lot helikopterem nad górami Whistler i Blackcomb

Odczytywanie tych liczb razem

Warto na koniec jeszcze raz zestawić te cztery liczby obok siebie, bo odpowiadają one na cztery różne pytania, nie na jedno. Ponad 8 000 akrów, czyli ponad 3 000 hektarów, odpowiada na pytanie „ile jest terenu”. Ponad 200 oznaczonych tras odpowiada na pytanie „jak ten teren jest zorganizowany w nazwane szlaki”. Trzy lodowce odpowiadają na pytanie „jak wysoko i jak trwale leży śnieg blisko szczytu”. A deniwelacja Blackcomb wynosząca około 1500 m odpowiada na pytanie „jak daleko w dół zawiezie cię jedna trasa” – liczba, która stoi obok, a nie ponad, wysokością szczytu Blackcomb wynoszącą około 2284 m i wysokością szczytu Whistler Mountain wynoszącą około 2182 m.

Razem te cztery liczby wyjaśniają, dlaczego Whistler Blackcomb opisuje się jako największy ośrodek narciarski Ameryki Północnej, a utrzymywanie ich w oddzielnych kategoriach to różnica między dokładnym powtarzaniem tego twierdzenia a myleniem wysokości góry z tym, jak daleko narciarz faktycznie na niej zjeżdża.

FAQ: teren i wielkość Whistler Blackcomb

Ile akrów terenu narciarskiego ma Whistler Blackcomb?

Whistler Blackcomb rozciąga się na ponad 8 000 akrach, czyli ponad 3 000 hektarach, terenu narciarskiego na Whistler Mountain i Blackcomb Mountain łącznie. Ta suma obejmuje trasy przygotowane, glades, alpejskie kotły i narciarstwo lodowcowe, i to właśnie tę liczbę najczęściej przywołuje się na poparcie twierdzenia, że jest to największy ośrodek narciarski Ameryki Północnej.

Ile oznaczonych tras jest w Whistler Blackcomb?

Na obu górach znajduje się ponad 200 oznaczonych tras, od długich, zielonych, łagodnych zjazdów przy wyciągach ze środkowej części góry po czarne glades i alpejskie kotły blisko szczytów. Liczba ta jest chwilowym zrzutem stanu, nie stałym faktem, ponieważ z sezonu na sezon kilka tras bywa otwieranych lub zamykanych.

Które lodowce można zjeżdżać w Whistler Blackcomb?

Whistler Blackcomb ma trzy lodowce w obrębie terenu obsługiwanego przez wyciągi, wszystkie po stronie Blackcomb: Horstman, Blackcomb i Decker. Leżą blisko szczytu góry i to właśnie dzięki nim w niektórych sezonach możliwe jest narciarstwo późną wiosną, a nawet latem.

Jaka jest deniwelacja Blackcomb?

Blackcomb Mountain ma deniwelację około 1500 m, licząc od górnych wyciągów aż do podnóża w dolinie – to jedna z największych ciągłych deniwelacji obsługiwanych przez wyciągi w Ameryce Północnej. Mierzy się ją od góry do dołu na jednym zjeździe, a nie jako sumę dla całego obszaru narciarskiego.

Czy deniwelacja Blackcomb wynosząca 1500 m to to samo co wysokość szczytu?

Nie, i to najczęstsze pomylenie pojęć na tej górze. Szczyt Blackcomb leży na wysokości około 2284 m n.p.m., podczas gdy deniwelacja rzędu 1500 m to różnica wysokości między górną granicą terenu narciarskiego a dnem doliny, a nie wysokość samego szczytu.

Która góra jest wyższa: Whistler Mountain czy Blackcomb Mountain?

Szczyt Whistler Mountain leży na wysokości około 2182 m n.p.m., a szczyt Blackcomb Mountain na wysokości około 2284 m, co oznacza, że Blackcomb jest wyższy o mniej więcej 100 m. Obie liczby opisują wysokość nad poziomem morza, co jest innym pomiarem niż deniwelacja którejkolwiek z gór.

Czy Whistler Blackcomb naprawdę jest największym ośrodkiem narciarskim Ameryki Północnej?

Pod względem powierzchni terenu – tak: łączna powierzchnia na dwóch górach jest większa niż w jakimkolwiek innym pojedynczym obszarze narciarskim na kontynencie. Inne ośrodki mogą chwalić się większą liczbą wyciągów, większą deniwelacją na jednej trasie czy dłuższym sezonem, ale to porównanie wielkości terenu stoi za twierdzeniem o „największym w Ameryce Północnej”.

Czy Whistler Mountain i Blackcomb Mountain liczą się jako jeden ośrodek, czy dwa?

Działają jako jeden ośrodek, Whistler Blackcomb, pod jednym karnetem i jednym operatorem, Vail Resorts. Obie góry są fizycznie odrębne, oddzielone doliną potoku Fitzsimmons Creek, a łączy je PEAK 2 PEAK Gondola, a nie trasy narciarskie.