Cheakamus Lake: de makkelijkere wandeling in Garibaldi Park

Garibaldi Park heeft meer dan één meer, en ze zijn niet inwisselbaar

Zoek naar wandelingen bij Whistler en drie namen blijven opduiken uit hetzelfde provinciale park: Garibaldi Lake, Panorama Ridge en Black Tusk. Alle drie delen ze een startpunt bij Rubble Creek, alle drie vragen ze om een lange dag klimmen, en alle drie zijn ze in de zomer vaak volledig volgeboekt onder het dagpassysteem van BC Parks.

Cheakamus Lake is een compleet ander water, bereikbaar vanaf zijn eigen startpunt aan de andere kant van Garibaldi Provincial Park, en het lost een wezenlijk ander probleem op: hoe krijg je het beboste, door gletsjers gevormde landschap van dit park zonder alpiene beklimming of loting om een parkeerplek.

Deze pagina behandelt Cheakamus Lake op zichzelf. Als je al weet dat je Garibaldi Lake, Panorama Ridge of Black Tusk wilt, heeft elk een eigen gids met de echte cijfers voor dat specifieke pad — zie de links hierboven. Wat hier volgt is Cheakamus Lake, en alleen Cheakamus Lake.

Wat Cheakamus Lake eigenlijk is

Cheakamus Lake ligt in het zuidoostelijke deel van Garibaldi Provincial Park, gevoed door gletsjerwater en omringd door oerbos in plaats van het kale alpiene gesteente dat Garibaldi Lake hoger in datzelfde park omgeeft. Het startpunt is bereikbaar via een boswachterweg vanaf Highway 99 bij Whistler, aan de andere kant van de snelweg dan het toegangspunt bij Rubble Creek dat wordt gebruikt voor Garibaldi Lake, Panorama Ridge en Black Tusk. Dat verschil is belangrijk: routebeschrijvingen, parkeersituatie en padomstandigheden voor de ene route zeggen niets betrouwbaars over de andere.

Het pad zelf volgt de Cheakamus-rivier stroomopwaarts door volwassen bos voordat het uitkomt bij de oever van het meer. Naar de maatstaven van dit park is het zacht: wandelaars omschrijven het eerder als een lange boswandeling dan als een bergtocht, met het meer zelf als beloning in plaats van een top of een bergkam.

De cijfers, en waarom je ze niet mag lenen van Garibaldi Lake

Dit is de plek waar wandelaars Cheakamus Lake meestal per ongeluk verkeerd inschatten, door de afstand of hoogtewinst van Garibaldi Lake toe te passen alsof die hier golden. Dat is niet zo. De twee paden delen een parkgrens en verder weinig.

Pad	Afstand (retour)	Hoogtewinst	Terrein
Cheakamus Lake	ruwweg 14 km	rond 100 m	boswandeling, bijna vlak
Garibaldi Lake	ruwweg 18 km	rond 800 m	gestage klim, alpiene finish
Panorama Ridge	ruwweg 30 km	ruim boven 1.000 m	lange alpiene dag, vroege start vereist
Black Tusk	lang, vanaf dezelfde basis als Garibaldi Lake	aanzienlijk, plus blootgestelde klauterpartij bij de top	klauterpad bovenaan

De circa 100 m hoogtewinst van Cheakamus Lake over 14 km retour is bijna vlak naar de maatstaven van dit park. De klim van rond 800 m bij Garibaldi Lake is daarentegen een echte bergbeklimming, nog voordat Panorama Ridge of Black Tusk extra afstand en hoogte boven het meer toevoegen. Als een routebeschrijving voor Cheakamus Lake 800 m klimmen of een tocht van 18 km retour vermeldt, heeft die de twee meren door elkaar gehaald — controleer welk startpunt daadwerkelijk wordt beschreven voordat je er een dag aan besteedt.

De meeste wandelaars doen over het pad naar Cheakamus Lake vier tot zes uur, inclusief een stop bij de oever, in een rustig, gesprekstempo in plaats van het aanhoudende klimritme dat Garibaldi Lake vergt.

Naar het startpunt — het deel dat mis kan gaan

Het startpunt van Cheakamus Lake is bereikbaar via een boswachterweg die de afgelopen jaren is getroffen door wegverzakkingen, en de toegang voor voertuigen is daarlangs soms flink voor het oorspronkelijke startpunt beperkt geweest.

Als dat gebeurt, parkeren wandelaars eerder en lopen ze het afgesloten weggedeelte te voet, wat aan elke kant enkele extra kilometers kan toevoegen bovenop de gemarkeerde padafstand hierboven — waardoor wat anders de makkelijkere meertocht van het park is, een aanzienlijk langere dag wordt. Wegomstandigheden op boswachterwegen in de Sea to Sky-corridor veranderen van seizoen tot seizoen, dus controleer de actuele toegang voordat je vertrekt, in plaats van aan te nemen dat de weg open is omdat dat vorig jaar zo was.

Dit is ook het praktische argument voor de begeleide optie hieronder: een chauffeur die al weet of de weg open is, neemt de grootste bron van verspilde tijd op deze wandeling weg.

Vergelijking met de andere wandelingen in Garibaldi Park

Versus Garibaldi Lake. Garibaldi Lake is het herkenningspunt van het park, een turquoise, door een gletsjer gevoed meer, en het pad ernaartoe klimt zo’n 800 m over circa 18 km retour — een volle bergdag. Cheakamus Lake ruilt die alpiene beloning in voor een makkelijke boswandeling met een fractie van de inspanning en hoogtewinst. Geen van beide vervangt de ander; het zijn verschillende meren met een verschillende opbrengst voor een dag wandelen. Zie de speciale gids over de moeilijkheidsgraad en lengte van Garibaldi Lake als het alpiene meer is wat je eigenlijk zoekt.

Versus Panorama Ridge. Panorama Ridge start vanaf hetzelfde Rubble Creek-startpunt als Garibaldi Lake en voegt daar een lange alpiene bergkamwandeling aan toe, voor een tocht van rond de 30 km — een van de langste dagwandelingen die in de corridor vaak worden ondernomen. Dat is geen eerlijke vergelijking met Cheakamus Lake, qua afstand noch moeilijkheidsgraad. Volledige details staan in de lengtegids van Panorama Ridge.

Versus Black Tusk. De vulkanische rotspilaar van Black Tusk is bereikbaar vanaf dezelfde basis als Garibaldi Lake en eindigt met een blootgestelde klauterpartij bij de top, wat weer een andere categorie wandeling is — technisch voetwerk, niet alleen afstand. Zie is de Black Tusk-wandeling een klauterpartij voordat je die overweegt.

Versus Joffre Lakes. Joffre Lakes, ten noorden bij Pemberton, is een volledig apart provinciaal park met zijn eigen dagpassysteem en zijn eigen geschiedenis van tijdelijke sluitingen. Qua relatieve eenvoud is het een eerlijke vergelijking — een kortere, minder technische wandeling dan Garibaldi Lake — maar het ligt niet in Garibaldi Provincial Park en de twee mogen bij het plannen niet worden verward. De vergunnings- en sluitingengids van Joffre Lakes en de directe vergelijking Joffre Lakes versus Garibaldi Lake behandelen dat onderwerp als het relevant is voor je reis.

Vergunningen en BC Parks-regels

Zowel Garibaldi Lake als Joffre Lakes vereisen in het hoogseizoen een gratis, online geboekte dagpas, ingevoerd door BC Parks om de drukte op de populairste paden in de regio te beheersen. Voor Cheakamus Lake geldt diezelfde verplichting niet. Regels op BC Parks-paden veranderen wel, en een sluiting of nieuwe boekingsverplichting die halverwege een seizoen wordt ingevoerd, is precies het soort ding dat een reisgids niet kan beloven actueel te houden — controleer de officiële BC Parks-pagina voor Garibaldi Provincial Park voordat je vertrekt, welk pad je ook wilt lopen.

Als er een backcountry-camping is bij de uitstroom van het meer, lopen reserveringen via hetzelfde BC Parks-boekingssysteem dat wordt gebruikt voor de andere overnachtingsplekken van het park; de meeste bezoekers behandelen Cheakamus Lake echter als een lange dagwandeling in plaats van een reden om een overnachtingsrugzak mee te nemen.

Wanneer je hem het beste kunt lopen

De bos- en riviersetting van het pad naar Cheakamus Lake maakt het over een langer venster begaanbaar dan de hoogalpiene routes in hetzelfde park, die doorgaans pas midden in de zomer sneeuwvrij zijn. In een zware winter kan er bij het meer zelf nog tot vroeg in de zomer sneeuw liggen, en de toegang via de boswachterweg die hierboven is beschreven, is vroeg in het seizoen het waarschijnlijkere obstakel.

Eind juni tot en met september is de betrouwbaarste periode. Buiten dat venster behandelt de gids over de beste periode om Whistler te bezoeken hoe het bredere wandelseizoen in de Sea to Sky-corridor maand na maand opent en sluit, en het is de moeite waard die te lezen voordat je data vastlegt voor een wandeling in dit park.

Beren zijn actief in deze beboste vallei tijdens de warmere maanden, net als elders in het Whistler-gebied in het algemeen — neem berenspray mee, maak geluid op het pad, en benader of voer wilde dieren nooit.

Begeleid versus op eigen houtje

Zelfstandig naar Cheakamus Lake wandelen kost niets meer dan een tank benzine en de tijd op het pad, en de route is goed gemarkeerd zodra eventuele complicaties met de wegtoegang achter de rug zijn. Het argument voor een begeleide tocht draait eigenlijk om het wegnemen van de twee variabelen hierboven: of de boswachterweg momenteel berijdbaar is, en of je liever hebt dat iemand anders de navigatie en veiligheidsinstructie voor berengebied verzorgt.

Een begeleide dagwandeling naar Cheakamus Lake in Garibaldi Provincial Park combineert vervoer, een gids die bekend is met de actuele weg- en padomstandigheden, en een rustig tempo het bos in en weer terug — een begeleide wandeling naar Cheakamus Lake vanuit Whistler biedt precies dat.

Als, na het lezen van de vergelijking hierboven, het alpiene turquoise meer eigenlijk is wat je voor ogen had in plaats van een boswandeling, is het begeleide alternatief voor die tocht een volledige begeleide dagwandeling naar Garibaldi Lake, waarbij een gids het tempo bepaalt voor de steilere klim van 800 m.

En voor bezoekers die in Vancouver verblijven in plaats van in Whistler en één dag willen combineren met de rit over de Sea to Sky Highway plus een wandeling, is een Sea to Sky en Whistler dagtocht vanuit Vancouver het overwegen waard tegenover het zelf regelen van vervoer en logistiek naar het startpunt.

Wat je moet meenemen

Zelfs op een betrekkelijk vlak pad binnen een bergpark kunnen de omstandigheden snel veranderen. Neem lagen kleding mee, want het bladerdak van het bos houdt de temperatuur lager dan op de open snelweg vlakbij; stevig schoeisel, want het pad kruist wortels en kan modderig zijn na regen; berenspray en de kennis om die te gebruiken; meer water dan je denkt nodig te hebben, aangezien er geen voorziening is bij het meer; en een papieren kaart of gedownloade offline kaart, aangezien mobiele dekking op boswachterwegen en binnen het park onbetrouwbaar is.

Als de wegtoegang beperkt is en je uiteindelijk een extra stuk boswachterweg te voet aflegt, reken dan de extra tijd en het daglicht daarvoor in plaats van dat tekort halverwege de terugweg te ontdekken.

De rest van de dag of reis plannen

Cheakamus Lake werkt goed als een dag met één focus vanuit een basis in Whistler, zonder dat het gecombineerd hoeft te worden met iets anders — het is een volledige maar ontspannen uitstap op zichzelf. Bezoekers die een langer verblijf willen opbouwen rond de verschillende paden van Garibaldi Provincial Park, in plaats van alleen deze te kiezen, vinden mogelijk de vierdaagse route door Whistler en Garibaldi Park een nuttiger startpunt dan te proberen Cheakamus Lake, Garibaldi Lake en een rustdag in een kortere reis te proppen.

Voor een breder beeld van hoeveel dagen een reis naar Whistler nodig heeft voordat je wandelingen toevoegt, zie hoeveel dagen heb je nodig in Whistler. En voor het volledige aanbod aan wandelroutes in het gebied, inclusief makkelijkere wandelingen dicht bij het dorp voor wie met jonge kinderen wandelt of weinig tijd heeft, geeft de categoriepagina wandelroutes elke route weer die de site behandelt, gesorteerd van dalwandelingen tot volledige alpiene dagen.

Mountainbikes en het pad voorbij het meer

In tegenstelling tot de meeste paden in Garibaldi Provincial Park is fietsen toegestaan op de Cheakamus Lake Trail tot aan de plek waar het meer afwatert, waardoor dit een van de weinige routes binnen het park is die toegankelijk is voor mountainbikes. Voorbij dat punt wordt het pad alleen-wandelen en loopt het verder langs de noordoever van het meer, om vervolgens te klimmen richting Helm Creek, waar het aansluit op hetzelfde padennetwerk dat vanaf de noordzijde van het park naar Black Tusk en Garibaldi Lake leidt.

Door die verbinding wordt Cheakamus Lake het ene uiteinde van een meerdaagse trektocht in plaats van alleen een dagwandeling heen en terug: backpackers komen hier binnen en verlaten het park bij de trailhead van Rubble Creek nabij Garibaldi Lake, of andersom, met een overnachting op een backcountry-kampeerplek onderweg. Omdat de twee trailheads aan tegenovergestelde kanten van het park liggen en niet met elkaar verbonden zijn door een doorgaande weg, vraagt deze route om een autopendel of geregeld vervoer tussen beide punten, niet om een simpele rit heen en terug.

Water, vissen en voorzieningen bij de trailhead

Het meer wordt gevoed door gletsjerwater en blijft het hele jaar koud, dus zelfs in augustus is een duik hier kort en verkoelend in plaats van iets om lang in rond te blijven; de meeste bezoekers waden liever dan dat ze het meer in zwemmen. In Cheakamus Lake zit forel, en vissen is toegestaan met een geldige BC-zoetwatervergunning, onder de catch-and-release-regels die in bijna heel Garibaldi Provincial Park gelden — het is de moeite waard dit te checken voordat je een hengel inpakt.

Bij de trailhead is een klein parkeerterrein en een houten toilet, maar geen drinkwater en geen eten, dus vul je flessen voordat je Whistler verlaat in plaats van te rekenen op voorzieningen bij de trailhead zelf. Honden zijn toegestaan op het pad, maar moeten net als elders in het park de hele tijd aangelijnd blijven, en eigenaren worden geacht de ontlasting van hun hond mee terug te nemen.